یک جنایت آمریکایی، داستانی حقیقی، فیلمی معمولی
نام فیلم: یک جنایت آمریکایی (An American Crime)
کارگردان: Tommy O’Haver
بازیگران: Ellen Page، Catherine Keener، Ari Graynor
تاریخ اکران: ۱۹ ژانویه ۲۰۰۷ در جشنواره فیلم ساندنس
ژانر: درام، جنایی
شعار تبلیغاتی: وحشتناکترین جنایتی که تا به حال در ایندیانا اتفاق افتاده.
درجه فیلم: R به خاطر صحنه های کودک آزاری
زمان فیلم: ۹۷ دقیقه
نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب
رویارویی با آثاری که در آن اشاره میشود که داستان بر اساس داستانی حقیقی نوشته شده است، با دیگر فیلمها تفاوتهایی دارد. اینکه در این فیلمها نمیشود همه چیز را به پای تخیل سیال و رویاپردازی گذاشت همراه همیشگی آثار نوشته شده بر اساس حقیقت است. این روش اکثرا در مورد آثار ترسناک کاربرد دارد. سازندگان برای آنکه ترس بیشتری را به تماشاگر وارد کنند از این روش بهره میگیرند. آنها به سراغ داستان های عجیب واقعی میروند و گاهی با بزرگ نمایی های خود آن را خوفناکتر از آنچه هست جلوه میکنند. اما ماجرا برای فیلمهای درام روی دیگری دارد در این آثار تم اصلی داستان ماجرایی حقیقی دارد و این به معنای آن نیست که نویسنده و کارگردان نمیتوانند اعمال سلیقه کنند اما مرز این اعمال سلیقه ها و دستکاری داستانها کجاست؟
“یک جنایت آمریکایی” فیلمی است بر اساس واقعیت که در آن زنی به تصویر کشیده میشود که هم تعداد زیادی فرزند دارد و هم اینکه فقیر است او برای آنکه بتواند مخارج زندگی بچه هایش را تامین کند میپذیرد تا از دو کودک دختر دیگر نگهداری کند. این مراقبت البته دو ماهه است و او برای هر هفته پولی دریافت خواهد کرد.
داستان حقیقی تکان دهنده ای که به فیلمنامه تبدیل شده است اما چرا این اثر آنقدری که باید، مورد توجه قرار نگرفت؟ تاد مک کارتی منتقد ورایتی پاسخ این سوال را در پردازش داستان و بازی های غیر قابل قبول میداند. او اعتقاد دارد که داستان در فیلم به نوعی سر هم بندی شده و قصه ای با پتانسیل بالا تبدیل به اثری دم دستی شده است. مک کارتی، کاترین کینر در نقش Gertrude را بسیار بد خوانده و اعتقاد دارد که کینر نتوانسته است عمق شخصیت پلید این زن را به نمایش بگذارد او همچنین از الن پیج در آن سن و سال به عنوان بازیگر کم تجربه ای یاد کرده است که نقش مهم و کلیدی به آن واگذار شده است.
کارگردان این فیلم یعنی Tommy O’Haver پیش از این چند فیلم کمدی ساخته بود آثاری چون Billy’s Hollywood Screen Kiss و Get Over It و Ella Enchanted که فیلم آخر محصول سال ۲۰۰۴ بود. او بعد از ساختن این سه اثر تصمیم به ساخت یک جنایت آمریکایی گرفت و البته در این فیلم نشان داد که در مسیر هنری خود رشدی داشته و همین تصمیم ساختن داستانی تراژیک بر اساس واقعیت گویای همین مسئله است. منتقدین، اینکه O’Haver در این فیلم به سراغ مسائل روانشناختی و اختلالات روانی رفته است را گامی مثبت خواندند.
سیلویا با بازی الن پیج دختر شانزده ساله ای است که همراه با خواهر کوچکترش که یکی از پاهایش فلج است، توسط زنی که خود هفت فرزند دارد، برای مدتی محدود به سرپرستی پذیرفته میشوند. قرار است پدر این دو دختر هر هفته پولی را بابت نگهداری از دخترانش بفرستد اما ماجرا از آنجایی آغاز میشود که پول نمیرسد. Gertrude که فقر زندگی بچههایش را تهدید میکند شروع به آزار بچهها میکند.
اتفاقات ادامه پیدا میکند و زن بد سگال داستان بهانه های دیگری برای آزردن سیلویا مییابد در این مسیر او تنها نیست او بچههایش را به نوعی تشویق می کند تا در شکنجه کردن سیلویا با او همراه باشند. خانه یخ زده آنها گویی عاری از هر انسانیتی است. افراد مختلفی برای اولین بار میبینند که سیلویا در حال شکنجه شدن است اما باز حرکتی نمیکنند و باز در تلاش برای نجات او بر نمی آیند حتی پسری که ظاهرا به او علاقمند شده است.
در داستان تمام تلاش شده تا تصاویر رقت انگیز شکنجه با جزییات نشان داده نشود و تنها بیننده آگاه شود که چه اتفاقی در حال رخ دادن است اما همین هم موجب شده تا فیلم درجه R را همراه خود داشته باشد. در این فیلم دائما شاهد تصاویر کلوز آپ و کاتهای پی در پی هستیم که باعث شده تا فیلم از ریتم اصلی خارج شود. بازیگران اصلی فیلم هم گویی که بازیشان را از روی عادت و تکرار به نمایش گذاشته اند و اینگونه به نظر میرسد که برای کار تمرینی نداشته اند. اما با اینکه بازی کینر تعریف چندانی نداشت اما صحنه ها و سکانس هایی هم بود که به واقع بازی خوبی از خود نشان داده بود اما پیج در نقش یک قربانی بسیار سازش پذیر و تسلیمتر از واقعیت بیرونی بود.
